Forum do pogadania

Takze i wy teraz doznajecie smutku (J 16, 22). W coraz to nowszych zwrotach jakby spoufala Zbawiciel uczniow swoich z cierpieniem. I ty slyszales juz o nim niejedno. Staraj sie zglebic raz jeszcze drogi Boze. Sa one przede wszystkim swiadome celu. Coz jest wiec naszym celem na ziemi? Sluchajmy co nam odpowie stary Tobiasz: Czekamy onego zywota, ktory Bog da tym, ktorzy wiary swej nigdy nie odmienia od niego (daw. Tb 2, 18). Lecz bierz czlowieka tak, jakim jest. Jakze malo mysla ludzie o zyciu wiecznym!... Zanurzeni w doczesnosci, z luboscia chcieliby tu pobudowac sobie szalasy, by wiecznie na ziemi pozostawac. Zapominaja calkowicie o slowach Apostola: Nie mamy tutaj trwalego miasta, ale szukamy tego, ktore ma przyjsc (Hbr 13, 14). A przeciez Bog, najlepszy Ojciec, chce by i oni dostali sie do nieba. Nie pozostaje mu wiec nic innego, jak zeslac na nich utrapienia i cierpienia. Te sprawiaja, ze brzydnie im ziemia i zaczynaja tesknic za prawdziwa ojczyzna, za niebem. Naprawde celowe, choc moze niejednokrotnie bolesne sa drogi Najwyzszego. O tak, Przedwieczny ma zawsze na oku rzeczy wieczne. Matka narzeka i oplakuje smierc najmlodszego ulubienca. Bog zas zabral go do siebie, poniewaz przewidzial, ze pozniej bylby zszedl na manowce i bezdroza. O jakze okazal sie dobrotliwy! Wojna zmiotla z tego swiata niezliczona ilosc ledwie rozkwitajacych do zycia mlodziencow. Nie musialo przeciez tak byc. Lecz w Bozych planach bylo to dobre. Albowiem iluz to poleglych wojownikow spiewa dzis w niebie piesn uwielbienia: Niepojety Boze, jakze dobrotliwe twoje zamiary wzgledem nas! Dzieki Ci, zes zeslal wojne! Ona dla tylu nas otwarla bramy niebios; ona doprowadzila nas do opamietania sie i zawrocenia z szerokiej drogi, a przyczynila sie do osiagniecia wiecznego celu. Chwala Ci i dziekczynienie, o dobry Boze! Idz do szpitali. Ilu niewierzacych, zblakanych przychodzi tutaj dopiero do siebie, nawraca sie, by w koncu dobrze umrzec! Masz znowu namacalne dowody, ze drogi Boze to nie nasze drogi, nie sa wprawdzie wedlug naszego ziemskiego sposobu myslenia - ale zawsze prowadza do dobrego celu. Niedorzecznoscia wiec jest robic z cierpienia zarzuty przeciw opatrznosciowym rzadom Boga nad swiatem. Zachowaj dlatego spokoj i rownowage w cierpieniu i nie zapominaj, ze: Niewielkie bowiem utrapienia naszego obecnego czasu gotuja bezmiar chwaly przyszlego wieku (2 Kor 4, 17).

http://msza.net/m/i/rozmyslania-165.html