Forum do pogadania

Udali sie tez z pospiechem i znalezli Maryje, Jozefa i Niemowle, lezace w zlobie (lk 2, 16). Wyobraz sobie prostych i poboznych pastuszkow. Ciagnelo ich cos pospiesznie do zlobka. Lecz nie poslugiwali sie pieknymi frazesami, ani nie wystepowali z dlugimi mowami. Wielbili, radowali sie i w swojej prostocie dawali poznac, ze kochaja Dzieciatko Jezus. Upodobnij sie i ty do nich i czyn tak samo, calkiem tak, jak w duchu prostych pastuszkow czynil to Ojciec Kosciola sw. Hieronim. Mieszkal on w poblizu zlobka w Betlejem. Przezywal wiec tu zawsze na nowo rzewna scene, ktora nam sam odmalowal: +Ilekroc ujrze miejsce narodzenia mego Zbawiciela, to zawsze prowadze z nim rozmowe. O, moj Jezu, mowie wtedy, jakze Ci twardo w tym zlobku, ktory wybrales dla mego zbawienia. Czymze Ci sie za to odwdziecze? Wtedy doznaje takiego wrazenia, jakby Dziecie odpowiedzialo: Niczego nie zadam, jak tylko, bys spiewal: Chwala na wysokosci Bogu! Wtedy mowie dalej: Ach, milosci moja, ja musze Ci cos dac. Chce Ci zlozyc wszystek moj majatek. Lecz on odpowiada: Niebo i ziemia do mnie naleza; niczego nie potrzebuje; rozdaj to miedzy ubogich, a ja przyjme tak, jakbys dal mnie samemu. Wtedy znowu mowie: Chetnie to uczynie, ale musze takze Tobie samemu cos dac, bo inaczej umre z bolesci. Odpowiada Dzieciatko Jezus: Jezelis taki hojny, to ja ci powiem, co mozesz mi dac. Daj mi grzechy swoje, daj zle sumienie, daj potepienie! Ja na to: Coz ty z tym zrobisz? A Dziecie mi mowi: Wezme je na ramiona swoje, gdyz to jest moja chwala, moja chluba, ze chce nosic i zgladzic grzechy twoje. Wtedy ja starzec zaczynam plakac i wolac ze lzami: O Dziecie, kochane Dziecie, jakzes wstrzasnelo sercem moim! Wez wiec, co moje, a daj mi, co jest Twojego. Wtedy bede wolny od grzechow moich i pewny wiecznej szczesliwosci!+

http://msza.net/m/i/rozmyslania-39.html