Forum do pogadania

I zasiadl na prawicy Boga (Mk 16, 19).  Wznies wzrok na swego uwielbionego Mistrza w niebie. W zlotem tkanej szacie boskiej chwaly zasiada on na tronie po prawicy Ojca i jako najwyzszy arcykaplan czuwa po wieczne czasy nad przybytkiem sw. Kosciola. Mamy arcykaplana, ktory zasiadl po prawicy tronu Majestatu w niebiosach, jako sluga swiatyni i prawdziwego przybytku zbudowanego przez Pana, a nie przez czlowieka (Hbr 8, 1). Jezus siedzi po prawicy Boga i ustawicznie przedstawia Ojcu swoja Ofiare Golgoty jako zadoscuczynienie za ludzkosc i grzechy ludzkosci. Chrystus, zjawiwszy sie jako arcykaplan dobr przyszlych, wszedl raz na zawsze do Miejsca swietego, zdobywszy wieczne odkupienie (Hbr 9, 11). Jezus siedzi po prawicy Boga i rozdziela ustawicznie pelnymi garsciami skarby swych zaslug, az wszystkich zbawionych zgromadzi wokolo siebie, a wrogow swych ujrzy u swoich nog. Ten zasiadl po prawicy Boga, oczekujac tylko, az nieprzyjaciele Jego stana sie podnozkiem nog Jego (Hbr 10, 12). Ten sam Jezus nie zacisnie takze przed toba, swoim uczniem i przyjacielem swej dloni. Otuchy wiec i mestwa! Takze dla ciebie siedzi on po prawicy Bozej i zawsze zyje, aby sie wstawiac za nami (Hbr 7, 25). Pros go wiec z wybrana gromadka w wieczerniku, by ci wyjednal laski Ducha swietego. Powiedz Mu to w czasie nowenny przed Zeslaniem Ducha swietego. Siedzi po prawicy Bozej. Oto szczegolne podkreslenie jego majestatycznego, poteznego spokoju, z jakim kieruje i rzadzi wszystkim ze swej stolicy. Mniejsza o to, czy swiat zionie na niego swym jadem, czy tez wsciekaja sie na niego i jego Kosciol przesladowcy. Albowiem wie on doskonale, ze ostateczne zwyciestwo nalezy do niego i jego Kosciola. A moce piekielne go nie przemoga! (Mt 16, 18), Spogladaj wiec w kazdej okolicznosci z ufnoscia na Jezusa. On juz reszty dokona. Oczywiscie nie on sam, ale z toba! Z twoim udzialem i wspolpraca w akcji katolickiej! Powierzono Mu panowanie, chwale i wladze krolewska, a sluzyly Mu wszystkie narody, ludy i jezyki (Dn 7, 14).

http://msza.net/m/i/rozmyslania-180.html