Forum do pogadania

Jeszcze chwila, a nie bedziecie Mnie ogladac, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie, bo odchodze do Ojca (J 16, 16). Zbawiciel chcial powiedziec: noscie z poddaniem sie i spokojem przykrosci tego zycia, bo trwaja one ledwo mala chwilke - a potem nastapi szczesliwosc wieczna u Ojca w niebie! Prastara piosenka o cierpieniu. Wielu zzyma sie w cierpieniu. Wielu nie pojmuje cierpienia i mowi z Hiobem: zycie obrzydlo mojej duszy (Hi 10, 1). A z milionow serc ludzkich, zwarzonych i wysuszonych ciezkim cierpieniem, wydobywa sie pytanie: Dlaczego, skad, po co cierpienie? Starozytne i najnowsze swiatopoglady filozoficzne glosza: Rzuc sie w wir zabaw i zgniec cierpienie w oszolomieniu rozkoszy! O, gdyby to tylko tak sie udalo. A w dodatku przy tak wielu oddanych uzywaniu zycia, az tyle samobojstw! Stoicy glosili: Sila ducha mozna przezwyciezyc cierpienie. Lecz czy zawsze? Daleko do tego! A co jezeli ktos nie ma tej tezyzny duchowej? Islam powiada: Fatum! Znos cierpienie, bo nie ma innego wyjscia. Niewielka to pociecha, a jeszcze mniej zaslugi. Niewierzacy Schopenhauer, a za nim plejada pesymistow twierdza, ze swiat ten jest skrajnie zly. Dlatego nic nie pozostaje jak albo przezwyciezyc zlo zyciem rozkosznym albo powrocic do nicosci i szukac wybawienia w unicestwieniu. - Politowania godna doktryna! Modny filozof Nietzsche doradza na cierpienie zimna obojetnosc serca i celowe tepienie w sobie wszelkich odruchow wspolczucia z cierpieniem innych. Jako nadczlowiek idz zimno ponad maluczkimi, slabymi i chorymi! Ta filozofia wyzysku i ta moralnosc
adludzi powieksza jeszcze morze bolesci i zaprawia je piolunem goryczy. Jaka wiec plynie nauka z tego, cosmy powiedzieli? Zarowno starozytne jak wspolczesne poganstwo nie umie nam dac nawet w czesci zadawalajacej odpowiedzi na kwestie cierpienia: skad pochodzi i jaka jego rola. A jeszcze bardziej nie umie dac pociechy w cierpieniu. Pochlubic sie tym moze tylko chrzescijanstwo. Pismo sw. wola do ciebie i calego swiata: Umilowani! Temu zarowi, ktory w posrodku was trwa dla waszego doswiadczenia, nie dziwcie sie, jakby was spotkalo cos niezwyklego, ale cieszcie sie, im bardziej jestescie uczestnikami cierpien Chrystusowych, abyscie sie cieszyli i radowali przy objawieniu sie Jego chwaly (1 P 4, 12-13).

http://msza.net/m/i/rozmyslania-162.html