Forum do pogadania

Wy bedziecie sie smucic, ale smutek wasz zamieni sie w radosc (J 16, 20). Znow mowa o cierpieniu. I o weselu w cierpieniu. W jaki sposob najszybciej dojdziesz do tej radosci? Zagleb sie w rozwazaniu drog bozych. Oczywiscie drogi te sa niezglebione. Z piersi Apostola wyrywa sie okrzyk: O glebokosci bogactw, madrosci i wiedzy Boga! Jakze niezbadane sa Jego wyroki i nie do wysledzenia Jego drogi! (Rz 11, 33). Niedorzeczne wiec jest pytanie: Po co cierpienie? W czasie podrozy pociag wiezie cie czasem po slonecznych polach i lakach, czasem przez ciemne, zimne tunele. I chocby bylo wokolo ciebie ponuro i mroczno, to przeciez nie przejmujesz sie tym. Mimo woli masz swiadomosc, ze maszynista jest doskonale obeznany ze swoim fachem i jezeli zachowasz tylko spokoj i nie bedziesz stawial oporu, to zawiezie cie do upragnionego celu. Calkiem tak samo zachowaj sie wzgledem Boga. On jest najlepszym maszynista. W nim bowiem zyjemy i poruszamy sie i jestesmy (Dz 17, 28). Czy cie wiec zechce prowadzic swietlana droga usmiechu i powodzenia, czy tez ponurym tunelem utrapien i cierpien - zostaw mu swobode, zachowaj spokoj i rownowage, a na pewno dojdziesz do celu. Pamietaj o przyslowiu: daj wszystko na opatrzne rzady najlepszego Boga, ktory utrzymuje potoki, laki, lasy i pola, ziemie i niebiosa, a takze i twoja sprawa wezmie jak najlepszy obrot. Nie zapominaj o tym takze, ze drogi Boze sa bezwarunkowo najsprawiedliwsze. To znaczy, ze Bog nikomu, a wiec i tobie nie pozwoli wiecej dzwigac, niz zdolne do tego twoje sily. Przypomnij sobie tylko symboliczna legende o objawieniu procesji krzyzowej. Ona mowi ci, ze krzyz, ktory ci trzeba dzwigac, jest doskonale dopasowany do twoich ramion. Przekonasz sie o tym naocznie dopiero w wiecznosci i bedziesz wtedy wielbil Boga za wszystko. Zaprzestan wiec dlatego wszelkich nierozumnych, krotkowzrocznych i bezskutecznych swarow z Bogiem. One tylko pogarszaja i obciazaja brzemie cierpienia. Sklon glowe przed tajemnymi i sprawiedliwymi planami i rzadami Najwyzszego. On wola do ciebie w swietym majestacie: Ja tworze swiatlo i stwarzam ciemnosci, sprawiam pomyslnosc i stwarzam niedole. Ja, Pan, czynie to wszystko. Biada temu, kto spiera sie ze swoim tworca, dzbanowi spomiedzy dzbanow glinianych! Czyz powie glina temu, co ja ksztaltuje: Co robisz? (Iz 45, 7.9).

http://msza.net/m/i/rozmyslania-164.html